Obudowa ŁP to stalowa obudowa łukowa podatna stosowana w podziemnych wyrobiskach górniczych, zwłaszcza korytarzowych. Jej zadaniem jest zabezpieczenie wyrobiska przed obwałem skał oraz przejmowanie nacisku górotworu.
Budowa obudowy ŁP
Typowy zestaw obudowy ŁP składa się z kilku stalowych łuków, najczęściej:
- łuku stropnicowego,
- łuków ociosowych,
- złącz i strzemion,
- rozpór stabilizujących odrzwia,
- okładzin lub opinki zabezpieczającej przestrzeń między odrzwiami.
Elementy obudowy łączy się za pomocą złącz śrubowych. Dzięki podatności konstrukcja może w ograniczonym zakresie odkształcać się pod naciskiem górotworu, nie tracąc od razu funkcji nośnej.
Montaż obudowy ŁP
Podczas montowania obudowy ŁP stosuje się narzędzia umożliwiające ustawienie, dopasowanie i skręcenie elementów. Mogą to być między innymi:
- kilof – do przygotowania miejsca i drobnych prac pomocniczych,
- klucz zwykły – do skręcania połączeń,
- klucz dynamometryczny – do kontrolowanego dokręcania śrub odpowiednim momentem.
W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać, że przy montażu obudowy ŁP nie stosuje się młota 4–5 kg. Uderzanie ciężkim młotem mogłoby uszkodzić lub odkształcić elementy stalowe, a montaż powinien odbywać się zgodnie z technologią i wymaganym dokręceniem złączy.
Znaczenie egzaminacyjne
Jeśli pytanie dotyczy narzędzi używanych przy montażu obudowy ŁP, poprawne są narzędzia służące do ustawienia i skręcania elementów. Narzędziem niewłaściwym jest młot 4–5 kg.