Opylanie przodka pyłem kamiennym

Słownik kwalifikacji GIW.02 - Eksploatacja podziemna złóż

Opylanie przodka pyłem kamiennym to czynność profilaktyczna stosowana w wyrobiskach górniczych, szczególnie tam, gdzie występuje zagrożenie wybuchem pyłu węglowego oraz metanu. Polega na nanoszeniu pyłu kamiennego na powierzchnie wyrobiska, aby zmniejszyć palność nagromadzonego pyłu węglowego.

Cel opylania

Pył kamienny jest materiałem niepalnym. Po zmieszaniu z pyłem węglowym obniża jego zdolność do zapłonu i rozprzestrzeniania wybuchu. Ma to szczególne znaczenie podczas robót strzałowych, gdy pojawia się płomień, fala uderzeniowa i możliwość wzniecenia pyłu.

Ilość pyłu w obszarach metanowych

W obszarach metanowych do opylania przodka oraz strefy przyprzodkowej stosuje się:

  • 3 kg pyłu kamiennego na każdy otwór strzałowy.

Przykład: jeżeli w przodku wykonano 8 otworów strzałowych, należy zastosować:

8 × 3 kg = 24 kg pyłu kamiennego.

Gdzie wykonuje się opylanie?

Opylaniem obejmuje się przede wszystkim:

  • czoło przodka,
  • ociosy,
  • strop,
  • spąg,
  • strefę przyprzodkową, czyli odcinek wyrobiska bezpośrednio za przodkiem.

Znaczenie egzaminacyjne

W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać wartość: 3 kg na jeden otwór strzałowy w obszarach metanowych. Jest to typowa wartość związana z profilaktyką przeciwwybuchową przy robotach strzałowych.