Samojezdny wóz wiercący

Słownik kwalifikacji GIW.02 - Eksploatacja podziemna złóż

Samojezdny wóz wiercący to maszyna górnicza przeznaczona do wykonywania otworów wiertniczych w wyrobiskach podziemnych. Stosuje się go głównie przy drążeniu chodników, komór i innych wyrobisk, zwłaszcza tam, gdzie urabianie prowadzi się metodą strzałową.

Cechy rozpoznawcze

Na egzaminach zawodowych wóz wiercący można rozpoznać po:
- długich wysięgnikach lub ramionach wiertniczych,
- zamontowanych wiertarkach lub wiertnicach na końcach ramion,
- przewodach hydraulicznych doprowadzających zasilanie do osprzętu,
- podwoziu samojezdnym z kabiną operatora,
- braku skrzyni ładunkowej lub elementów typowych dla transportu urobku.

Zastosowanie

Wóz wiercący służy do wiercenia otworów:
- strzałowych, w których umieszcza się materiały wybuchowe,
- kotwowych, pod zabudowę kotew,
- rozpoznawczych lub technologicznych, zależnie od wyposażenia.

W robotach strzałowych rozmieszczenie otworów określa dokumentacja, np. metryka strzałowa. Operator ustawia maszynę w przodku, stabilizuje ją, a następnie wykonuje otwory zgodnie z zadanym kierunkiem, kątem i głębokością.

Różnica względem innych wozów

Samojezdny wóz wiercący nie służy do odstawy urobku ani odwadniania. Nie jest też podstawowo maszyną do rozbijania brył. Jego zasadniczą funkcją jest wiercenie otworów w górotworze.