Spłonka jako środek inicjujący
Spłonka to środek inicjujący, czyli element przeznaczony do zapoczątkowania wybuchu materiału wybuchowego. W pytaniach egzaminacyjnych z zakresu robót strzałowych odpowiedź spłonka należy kojarzyć bezpośrednio z pojęciem środka inicjującego.
Rola spłonki
Spłonka zawiera niewielką ilość materiału wybuchowego inicjującego, który jest bardzo wrażliwy na bodziec zapoczątkowujący. Jej zadaniem jest wytworzenie impulsu wybuchowego wystarczającego do pobudzenia zasadniczego materiału wybuchowego, np. ładunku w otworze strzałowym.
W uproszczeniu:
- spłonka inicjuje detonację,
- materiał wybuchowy zasadniczy wykonuje pracę kruszenia skały,
- inne elementy układu mogą służyć tylko do zapalenia, opóźnienia lub przekazania bodźca.
Czego nie mylić ze spłonką?
Lont prochowy nie jest środkiem inicjującym w sensie egzaminacyjnym — służy do przeniesienia ognia z określoną prędkością.
Zapalacz lontowy służy do zapalenia lontu, a nie do bezpośredniego inicjowania detonacji materiału wybuchowego.
Zapalnik elektryczny nieostry nie zawiera elementu detonującego o działaniu inicjującym, dlatego nie jest właściwą odpowiedzią w tym pytaniu.
Zapamiętaj na egzamin
Jeżeli pytanie brzmi: Czym jest środek inicjujący?, najtrafniejsza odpowiedź to spłonka. Jest to element, który zapoczątkowuje wybuch, a nie tylko zapala lont lub przekazuje ogień.