System ścianowy z podsadzką pełną

Słownik kwalifikacji GIW.02 - Eksploatacja podziemna złóż

System ścianowy z podsadzką pełną to sposób eksploatacji pokładu, w którym przestrzeń po wybranym węglu wypełnia się materiałem podsadzkowym możliwie w całości. Celem jest podparcie stropu i ograniczenie jego niekontrolowanego przemieszczania.

Kiedy stosuje się podsadzkę pełną?

Podsadzkę pełną stosuje się szczególnie wtedy, gdy warunki geologiczno-górnicze nie pozwalają na bezpieczne prowadzenie eksploatacji z zawałem. Dotyczy to między innymi pokładów, których strop tworzą skały sztywne, trudne do regularnego rabowania. W klasyfikacji W. Budryka takim przypadkiem są skały stropowe klasy III.

Zadania podsadzki pełnej

Podsadzka pełna:
- wypełnia pustkę poeksploatacyjną,
- podpiera warstwy stropowe,
- ogranicza ugięcie stropu,
- zmniejsza ryzyko gwałtownego załamania skał,
- ogranicza deformacje górotworu i powierzchni terenu.

Różnica względem zawału całkowitego

W systemie z zawałem całkowitym strop za ścianą celowo doprowadza się do załamania. Jest to możliwe przy skałach stropowych dobrze rabujących się. Przy skałach sztywnych klasy III takie rozwiązanie może być niebezpieczne, dlatego stosuje się podsadzkę pełną.

Zapamiętaj na egzamin

Jeżeli pytanie dotyczy stropu sztywnego klasy III według W. Budryka, poprawnym wyborem jest system ścianowy z podsadzką pełną.