System zabierkowy to sposób wybierania złoża, w którym pokład urabia się krótkimi wyrobiskami eksploatacyjnymi nazywanymi zabierkami. Zabierki wykonuje się zwykle od wyrobisk chodnikowych, wybierając kolejne części pokładu.
Zabierka
Zabierka jest ograniczonym fragmentem pokładu przeznaczonym do wybrania. Ma określoną szerokość, długość i wysokość wynikającą z miąższości pokładu. W górnictwie węgla kamiennego bardzo ważne jest zachowanie dopuszczalnych wymiarów zabierki, ponieważ wpływa to bezpośrednio na stateczność stropu i bezpieczeństwo załogi.
Maksymalna szerokość zabierki
Podczas wybierania pokładów węgla systemem zabierkowym szerokość zabierki nie powinna przekraczać 6,0 m.
To wartość często sprawdzana na egzaminach zawodowych. Należy ją zapamiętać jako granicę bezpieczeństwa dla zabierki w pokładzie węgla.
Dlaczego szerokość jest ograniczona?
Ograniczenie szerokości zabierki ma na celu:
- zmniejszenie ryzyka zawału stropu,
- zapewnienie skutecznej pracy obudowy,
- ograniczenie odsłoniętej powierzchni stropu,
- poprawę bezpieczeństwa ludzi pracujących w przodku,
- ułatwienie organizacji urabiania i odstawy urobku.
Im większa szerokość wyrobiska, tym większe obciążenia działają na strop i obudowę. Dlatego w systemie zabierkowym nie wolno dowolnie zwiększać szerokości zabierki.
Najważniejsze do zapamiętania
W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących systemu zabierkowego kluczowa informacja brzmi: maksymalna szerokość zabierki przy wybieraniu pokładów węgla wynosi 6,0 m.