Przejdź do głównej treści

Wentylacja dyfuzyjna

Słownik kwalifikacji GIW.02 - Eksploatacja podziemna złóż

Wentylacja dyfuzyjna to przewietrzanie krótkiego odcinka wyrobiska bez stosowania lutniociągu, wentylatora pomocniczego lub innych urządzeń wymuszających przepływ powietrza. Wymiana powietrza odbywa się dzięki naturalnemu mieszaniu się gazów i ruchom powietrza na styku wyrobiska przewietrzanego prądem powietrza oraz krótkiego odgałęzienia.

Gdzie występuje?

Dotyczy głównie bardzo krótkich wyrobisk lub wnęk, które nie mają własnego wymuszonego obiegu powietrza. W praktyce najczęściej chodzi o krótkie odcinki wyrobisk ślepych, nisze, wnęki lub lokalne odgałęzienia.

Ograniczenia w polach metanowych

W obszarach metanowych wentylacja dyfuzyjna jest szczególnie ograniczona, ponieważ metan może gromadzić się pod stropem i tworzyć mieszaninę wybuchową. Im wyższa kategoria zagrożenia metanowego, tym większe wymagania bezpieczeństwa.

Dla pytania egzaminacyjnego kluczowa jest wartość:

  • w obszarach metanowych IV kategorii zagrożenia metanowego największa długość wyrobisk wentylowanych przez dyfuzję wynosi 2 m.

Jak zapamiętać?

IV kategoria oznacza bardzo duże zagrożenie metanowe, dlatego dopuszczalna długość odcinka przewietrzanego tylko przez dyfuzję jest bardzo mała. W odpowiedzi egzaminacyjnej należy wskazać 2 m.

Znaczenie praktyczne

Jeżeli wyrobisko jest dłuższe niż dopuszczalny odcinek przewietrzany dyfuzyjnie, należy zastosować skuteczniejsze przewietrzanie, np. wentylację lutniową. Celem jest usuwanie metanu, zapewnienie dopływu świeżego powietrza oraz ograniczenie ryzyka wybuchu.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja