Wentylacja dyfuzyjna to przewietrzanie krótkiego odcinka wyrobiska bez stosowania lutniociągu, wentylatora pomocniczego lub innych urządzeń wymuszających przepływ powietrza. Wymiana powietrza odbywa się dzięki naturalnemu mieszaniu się gazów i ruchom powietrza na styku wyrobiska przewietrzanego prądem powietrza oraz krótkiego odgałęzienia.
Gdzie występuje?
Dotyczy głównie bardzo krótkich wyrobisk lub wnęk, które nie mają własnego wymuszonego obiegu powietrza. W praktyce najczęściej chodzi o krótkie odcinki wyrobisk ślepych, nisze, wnęki lub lokalne odgałęzienia.
Ograniczenia w polach metanowych
W obszarach metanowych wentylacja dyfuzyjna jest szczególnie ograniczona, ponieważ metan może gromadzić się pod stropem i tworzyć mieszaninę wybuchową. Im wyższa kategoria zagrożenia metanowego, tym większe wymagania bezpieczeństwa.
Dla pytania egzaminacyjnego kluczowa jest wartość:
- w obszarach metanowych IV kategorii zagrożenia metanowego największa długość wyrobisk wentylowanych przez dyfuzję wynosi 2 m.
Jak zapamiętać?
IV kategoria oznacza bardzo duże zagrożenie metanowe, dlatego dopuszczalna długość odcinka przewietrzanego tylko przez dyfuzję jest bardzo mała. W odpowiedzi egzaminacyjnej należy wskazać 2 m.
Znaczenie praktyczne
Jeżeli wyrobisko jest dłuższe niż dopuszczalny odcinek przewietrzany dyfuzyjnie, należy zastosować skuteczniejsze przewietrzanie, np. wentylację lutniową. Celem jest usuwanie metanu, zapewnienie dopływu świeżego powietrza oraz ograniczenie ryzyka wybuchu.