Obudowa florystyczna
Słownik kwalifikacji GIW.03 - Eksploatacja złóż metodą odkrywkową
Obudowa florystyczna to zabezpieczenie powierzchni skarp, zboczy lub zwałowisk za pomocą roślinności. Polega na wprowadzeniu traw, roślin motylkowych, krzewów lub drzew w celu ustabilizowania gruntu i ograniczenia procesów erozyjnych.
W górnictwie odkrywkowym obudowa florystyczna jest stosowana głównie na terenach poeksploatacyjnych, zwałowiskach oraz skarpach wyrobisk poddawanych rekultywacji.
Do jakiej rekultywacji należy?
Zastosowanie obudowy florystycznej jest elementem rekultywacji biologicznej, ponieważ wykorzystuje organizmy żywe, czyli rośliny, do przywrócenia terenu do użytkowania przyrodniczego lub gospodarczego.
Nie jest to rekultywacja techniczna, ponieważ nie polega na mechanicznym kształtowaniu terenu, budowie konstrukcji oporowych czy wykonywaniu robót ziemnych. Rekultywacja techniczna zwykle przygotowuje teren pod działania biologiczne.
Funkcje obudowy florystycznej
- wzmacnia powierzchniową warstwę gruntu systemem korzeniowym,
- ogranicza spływ powierzchniowy wody,
- zmniejsza erozję wodną i wietrzną,
- poprawia warunki glebowe,
- przyspiesza odtwarzanie roślinności na terenach zdegradowanych,
- poprawia walory krajobrazowe terenu pogórniczego.
Przykłady wykonania
Obudowa florystyczna może być wykonywana przez:
- obsiew mieszankami traw,
- hydroobsiew,
- sadzenie krzewów i drzew,
- stosowanie roślin szybko zadarniających.
Zapamiętaj
Jeżeli w pytaniu pojawia się zabezpieczenie zboczy za pomocą roślinności, traw, krzewów, obsiewu lub zazieleniania, należy kojarzyć to z rekultywacją biologiczną.