Palnik wrębowy

Palnik wrębowy to urządzenie stosowane w górnictwie odkrywkowym, szczególnie przy eksploatacji skał blocznych, np. granitu. Służy do wykonywania wrębów, czyli wąskich szczelin odcinających fragment skały od calizny.

Zasada działania

Palnik wytwarza bardzo wysoką temperaturę dzięki spalaniu mieszanki paliwowo-tlenowej lub paliwowo-powietrznej. Strumień płomienia kierowany jest na powierzchnię skały. W wyniku gwałtownego nagrzewania minerały rozszerzają się nierównomiernie, co powoduje łuszczenie, pękanie i odspajanie fragmentów skały.

Zastosowanie

Palnik wrębowy wykorzystuje się głównie do:

• wykonywania szczelin oddzielających blok skalny,
• urabiania skał zwięzłych i trudno urabialnych,
• przygotowania monolitów skalnych do dalszego odspajania,
• ograniczenia użycia materiałów wybuchowych przy pozyskiwaniu bloków kamiennych.

Cechy rozpoznawcze

Na ilustracjach egzaminacyjnych palnik wrębowy często rozpoznaje się po:

• długiej lance lub przewodzie prowadzonym przez operatora,
• silnym płomieniu skierowanym bezpośrednio na caliznę skalną,
• pracy w kamieniołomie przy pionowej lub poziomej ścianie skalnej,
• powstawaniu wąskiej szczeliny w skale.

Ważne rozróżnienie

Palnik wrębowy nie jest palnikiem laboratoryjnym. Palnik Bunsena i palnik Meckera stosuje się głównie w laboratoriach do ogrzewania próbek. Palnik wrębowy jest urządzeniem przemysłowym używanym do termicznego urabiania skał.