Rzędna wysokościowa

Rzędna wysokościowa to wysokość danego punktu odniesiona do przyjętego poziomu, najczęściej do poziomu morza. W Polsce często zapisuje się ją jako m n.p.m., czyli metry nad poziomem morza.

Przykład zapisu

Rzędna 300 m n.p.m. oznacza, że punkt znajduje się 300 metrów powyżej poziomu morza.

W górnictwie odkrywkowym rzędne wysokościowe stosuje się do określania położenia:
- powierzchni terenu,
- stropu i spągu złoża,
- poziomów roboczych,
- skarp i wyrobisk,
- zwałowisk.

Obliczenia z rzędnymi

Jeżeli przemieszczamy się w dół, wartość rzędnej maleje. Jeżeli przemieszczamy się w górę, wartość rzędnej rośnie.

Przykład:

Powierzchnia terenu: 300 m n.p.m.
Grubość nadkładu: 2 m
Strop złoża znajduje się pod nadkładem, więc:

300 m n.p.m. - 2 m = 298 m n.p.m.

Typowy błąd

Częstym błędem jest dodanie grubości nadkładu do rzędnej terenu. W przypadku stropu złoża położonego pod powierzchnią terenu należy tę grubość odjąć, ponieważ schodzimy w dół profilu geologicznego.

Rzędne wysokościowe są podstawą interpretacji map sytuacyjno-wysokościowych oraz dokumentacji mierniczo-geologicznej.