Urabianie monolitów skalnych

Urabianie monolitów skalnych polega na oddzielaniu od calizny dużych bloków skały, zwykle przeznaczonych do dalszej obróbki kamieniarskiej. Stosuje się je m.in. w odkrywkowej eksploatacji złóż granitu, marmuru, piaskowca lub wapienia blocznego.

Celem nie jest rozdrobnienie skały, ale uzyskanie możliwie regularnego bloku o jak najmniejszych uszkodzeniach, spękaniach i stratach materiału.

Poziome urabianie monolitów

W procesie poziomego odspajania bloku wykonuje się cięcie lub szczelinę oddzielającą monolit od podłoża. Do takich prac stosuje się przede wszystkim:

• piły z liną diamentową — umożliwiają precyzyjne cięcie skał blocznych,
• wrębiarki łańcuchowe — wykonują wręby w skale za pomocą łańcucha z narzędziami tnącymi,
• materiały wybuchowe — mogą być stosowane ostrożnie, zwykle w sposób kontrolowany, aby nie spękać bloku.

Czego nie stosuje się?

W poziomym urabianiu monolitów skalnych nie stosuje się palnika wrębowego. Palnik wrębowy działa przez silne nagrzewanie skały płomieniem, co powoduje jej odspajanie lub kruszenie. Metoda ta nie zapewnia odpowiedniej dokładności i może powodować uszkodzenia materiału, dlatego nie jest właściwa przy pozyskiwaniu bloków skalnych.

Zapamiętaj

Jeżeli pytanie dotyczy poziomego urabiania monolitów skalnych, poprawnym skojarzeniem są metody cięcia i kontrolowanego odspajania. Narzędziem niepasującym jest palnik wrębowy.