Urabianie nadpoziomowe
Słownik kwalifikacji GIW.03 - Eksploatacja złóż metodą odkrywkową
Urabianie nadpoziomowe to sposób urabiania, w którym maszyna pracuje z określonego poziomu roboczego, a urobek odspaja z części górotworu znajdującej się powyżej poziomu jej ustawienia. W kopalniach odkrywkowych dotyczy to m.in. urabiania nadkładu lub kopaliny na ścianie położonej wyżej niż stanowisko maszyny.
Jak rozpoznać na schemacie?
Na rysunku należy ustalić:
- na jakiej rzędnej stoi maszyna urabiająca,
- czy urabiana część znajduje się powyżej tej rzędnej,
- jaki poziom jest opisany jako poziom roboczy dla danej operacji.
Jeżeli maszyna stoi np. na poziomie +185 m i urabia materiał znajdujący się wyżej, to urabianie odbywa się z poziomu +185 m.
Cechy urabiania nadpoziomowego
- maszyna znajduje się niżej niż urabiana część skarpy lub piętra,
- istotne jest zachowanie stateczności skarp i bezpiecznej odległości od krawędzi,
- poziom pracy określa się rzędną wysokościową, np. +185 m,
- metoda jest przeciwieństwem urabiania podpoziomowego, gdzie maszyna urabia materiał poniżej poziomu swojego ustawienia.
Typowy błąd egzaminacyjny
Nie należy wybierać najwyższej rzędnej widocznej na schemacie tylko dlatego, że znajduje się tam nadkład. Pytanie dotyczy poziomu, z którego odbywa się urabianie, czyli poziomu ustawienia maszyny wykonującej daną czynność.