Zabiór otworu strzałowego
Słownik kwalifikacji GIW.03 - Eksploatacja złóż metodą odkrywkową
Zabiór otworu strzałowego to odległość określająca, jaką część calizny skalnej ma urabiać dany otwór strzałowy. W praktyce wiąże się z położeniem otworu względem wolnej powierzchni, np. skarpy lub przodka. Oznacza się go najczęściej literą z.
Od czego zależy zabiór?
Wartość zabioru zależy między innymi od:
- średnicy otworu strzałowego,
- rodzaju i zwięzłości skały,
- rodzaju materiału wybuchowego,
- układu siatki otworów,
- wymaganej granulacji urobku,
- warunków bezpieczeństwa robót strzałowych.
W zadaniach egzaminacyjnych często podaje się prostą zależność, np.:
z = 30d
Gdzie:
- z — zabiór,
- d — średnica otworu strzałowego.
Ważna jest zgodność jednostek
Jeżeli średnica otworu jest podana w milimetrach, wynik początkowo również otrzymuje się w milimetrach. Następnie trzeba go przeliczyć na metry, jeśli odpowiedzi są podane w metrach.
Przykład:
- d = 100 mm
- z = 30 × 100 mm = 3000 mm
- 3000 mm = 3 m
Zatem zabiór wynosi 3 m.
Typowy błąd egzaminacyjny
Najczęstszy błąd polega na pominięciu przeliczenia jednostek. Wynik 3000 mm nie oznacza 30 m, lecz 3 m. W zadaniach z robot strzałowych zawsze należy sprawdzić, w jakich jednostkach podano średnicę otworu i w jakich jednostkach zapisano odpowiedzi.