Zagrożenie osuwiskowe na zwałowisku
Słownik kwalifikacji GIW.03 - Eksploatacja złóż metodą odkrywkową
Zagrożenie osuwiskowe na zwałowisku polega na możliwości przemieszczenia się mas ziemnych lub skalnych po powierzchni poślizgu. Dotyczy szczególnie skarp zwałowych, zboczy i podłoża zwałowiska. W kopalniach odkrywkowych jest to jedno z istotnych zagrożeń geotechnicznych.
Przyczyny powstawania osuwisk
Do najczęstszych przyczyn należą:
- zbyt strome nachylenie skarp,
- nadmierne nawodnienie materiału zwałowego,
- słabe lub niejednorodne podłoże,
- przeciążenie krawędzi zwałowiska,
- niewłaściwa technologia zwałowania,
- drgania od maszyn lub robót strzałowych.
Jak zapobiegać zagrożeniu?
Podstawowym działaniem profilaktycznym jest monitorowanie i analizowanie odkształceń zboczy. Pozwala to wcześnie wykryć przemieszczenia, pęknięcia, osiadanie lub deformacje skarp.
Stosuje się m.in.:
- pomiary geodezyjne punktów kontrolnych,
- obserwację pęknięć i szczelin,
- kontrolę nachylenia skarp,
- analizę zmian rzędnych wysokościowych,
- ocenę stateczności zboczy.
Dlaczego sama obserwacja wody nie wystarcza?
Piezometry lub rowy odwadniające mogą być elementem ochrony, jeśli problemem jest woda. Jednak w pytaniu chodzi o ogólne zapobieganie zagrożeniu osuwiskowemu, dlatego najtrafniejsze jest systematyczne śledzenie deformacji zboczy.
Ważne na egzaminie
Jeżeli pytanie dotyczy zapobiegania osuwiskom na zwałowisku, najczęściej należy wskazać działania związane z kontrolą stateczności skarp, czyli monitoringiem i analizą ich odkształceń.