Flotacja rudy miedzi
Słownik kwalifikacji GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin
Flotacja rudy miedzi to metoda wzbogacania, w której wykorzystuje się różnice we właściwościach powierzchniowych ziaren minerałów. Celem procesu jest oddzielenie minerałów miedziowych od skały płonnej.
Na czym polega flotacja?
Rozdrobniona ruda jest mieszana z wodą i odczynnikami flotacyjnymi. Do zawiesiny wprowadza się powietrze, które tworzy pęcherzyki. Ziarna minerałów użytecznych, po odpowiednim przygotowaniu odczynnikami, przyczepiają się do pęcherzyków powietrza i wypływają na powierzchnię w postaci piany.
Piana zawiera głównie składniki użyteczne i po zebraniu tworzy koncentrat flotacyjny. Ziarna nieprzydatne pozostają w zawiesinie i trafiają do odpadów.
Składniki użyteczne i nieużyteczne
W rudach miedzi składnikami użytecznymi są minerały zawierające miedź, np.:
- chalkozyn,
- kowelin,
- bornit,
- chalkopiryt.
Składnikami nieużytecznymi są minerały płonne, które nie zawierają miedzi w znaczącej ilości, np. kwarc.
Dlaczego kwarc nie jest pożądany?
Kwarc jest chemicznie dwutlenkiem krzemu i nie stanowi źródła miedzi. Jego obecność w koncentracie obniża zawartość metalu użytecznego, czyli pogarsza jakość koncentratu.
Zapamiętaj
W koncentracie po flotacji rudy miedzi pożądane są minerały miedziowe. Kwarc jest minerałem płonnym, dlatego nie jest użytecznym składnikiem koncentratu miedziowego.