Kruszarka szczękowa
Słownik kwalifikacji GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin
Kruszarka szczękowa to maszyna do wstępnego i średniego rozdrabniania urobku mineralnego. Rozdrabnianie odbywa się przez zgniatanie ziaren między dwiema szczękami: jedną stałą i jedną ruchomą.
Zasada działania
Materiał trafia od góry do komory kruszenia. Ruchoma szczęka wykonuje ruch wahadłowy lub zbliżony do wahadłowego, dociskając ziarna do szczęki stałej. Gdy szczęki się zbliżają, ziarna są zgniatane i pękają. Gdy szczęki się oddalają, rozdrobniony materiał przesuwa się niżej i wypada przez szczelinę wylotową.
Jak rozpoznać na schemacie?
Na rysunkach kruszarka szczękowa jest zwykle przedstawiana jako układ dwóch płyt lub szczęk tworzących komorę kruszenia. Charakterystyczne jest ściskanie materiału między powierzchniami roboczymi, a nie uderzanie młotkami ani ścieranie w bębnie.
Zastosowanie
Kruszarki szczękowe stosuje się m.in. do:
- rozdrabniania skał i rud,
- przygotowania nadawy do dalszego kruszenia lub mielenia,
- pracy w zakładach przeróbki mechanicznej kopalin.
Ważne cechy
- działanie głównie przez zgniatanie,
- dobre do twardych i średnio twardych kopalin,
- regulacja uziarnienia przez zmianę szczeliny wylotowej,
- najczęściej używane na początkowym etapie rozdrabniania.