Odwadnianie grawitacyjne
Słownik kwalifikacji GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin
Odwadnianie grawitacyjne to proces oddzielania wody od części stałych pod wpływem siły ciężkości. Nie wymaga działania podciśnienia, nadciśnienia ani siły odśrodkowej. W przeróbce mechanicznej kopalin zachodzi m.in. w osadnikach, osadnikach stożkowych i zagęszczaczach.
Na czym polega proces?
Zawiesina, czyli mieszanina wody i drobnych ziaren kopaliny, trafia do urządzenia, w którym przepływ jest spowolniony. Cząstki stałe opadają na dno, ponieważ mają większą gęstość niż ciecz. W górnej części pozostaje ciecz sklarowana, a w dolnej gromadzi się zagęszczony osad.
W osadniku stożkowym osad zbiera się w dolnej, zwężającej się części urządzenia, skąd może być odprowadzany jako produkt zagęszczony.
Cechy odwadniania grawitacyjnego
- wykorzystuje naturalne opadanie ziaren w cieczy,
- przebiega bez filtracji wymuszonej ciśnieniem lub próżnią,
- jest stosunkowo proste technologicznie,
- skuteczność zależy od wielkości i gęstości ziaren oraz lepkości cieczy,
- może być wspomagane przez flokulanty, które łączą drobne cząstki w większe agregaty.
Porównanie z innymi metodami
Odwadnianie grawitacyjne należy odróżnić od:
- odśrodkowego – zachodzącego np. w wirówkach,
- ciśnieniowego – stosowanego np. w prasach filtracyjnych,
- próżniowego – typowego dla filtrów próżniowych.
W pytaniach egzaminacyjnych osadniki stożkowe należy kojarzyć przede wszystkim z odwadnianiem grawitacyjnym, ponieważ podstawowym mechanizmem pracy tych urządzeń jest sedymentacja.