Przekładnia stożkowa

Przekładnia stożkowa to przekładnia zębata, w której współpracują koła zębate o kształcie stożków ściętych. Stosuje się ją wtedy, gdy trzeba przenieść ruch obrotowy między wałami przecinającymi się, najczęściej pod kątem prostym, czyli 90°.

Budowa i zasada działania

Podstawowe elementy przekładni stożkowej to:
- koło stożkowe napędzające, osadzone na wale wejściowym,
- koło stożkowe napędzane, osadzone na wale wyjściowym,
- wały ustawione względem siebie pod kątem,
- obudowa, łożyska i smarowanie.

Zęby kół zazębiają się na powierzchniach stożkowych. Obrót jednego koła powoduje obrót drugiego, zmieniając kierunek przekazywania momentu obrotowego.

Jak rozpoznać na rysunku?

Przekładnię stożkową można rozpoznać po dwóch kołach zębatych ustawionych pod kątem, zwykle prostopadle. Ich zarysy przypominają stożki, a nie walce. Na schematach technicznych często znajduje się przy zmianie kierunku napędu, np. z wału poziomego na pionowy lub odwrotnie.

Zastosowanie w maszynach przeróbczych

W urządzeniach do przeróbki mechanicznej kopalin przekładnie stożkowe mogą występować w napędach maszyn, mechanizmach regulacyjnych, kruszarkach, przesiewaczach i innych zespołach, gdzie wymagane jest przeniesienie napędu pod kątem.

Odróżnienie od innych przekładni

• Ślimakowa: składa się ze ślimaka i koła ślimakowego.
• Planetarna: ma koło centralne, satelity i jarzmo.
• Różnicowa: umożliwia różne prędkości obrotowe dwóch wałów wyjściowych.
• Stożkowa: przenosi napęd między wałami przecinającymi się pod kątem.