Przesiewacz rezonansowy
Słownik kwalifikacji GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin
Przesiewacz rezonansowy to urządzenie do klasyfikacji ziarnowej kopalin, w którym ruch roboczy sita powstaje dzięki pracy układu drgającego w pobliżu częstotliwości własnej, czyli w warunkach rezonansu. Dzięki temu do uzyskania dużej amplitudy drgań potrzeba stosunkowo małej energii napędowej.
Cechy rozpoznawcze
Na rysunkach technicznych przesiewacz rezonansowy można rozpoznać po:
- wydłużonej skrzyni sitowej ustawionej zwykle pod niewielkim kątem,
- elastycznym zawieszeniu lub podparciu na sprężynach,
- układzie napędowym wzbudzającym drgania,
- konstrukcji ramowej umożliwiającej swobodny ruch drgający,
- często obecnych elementach równoważących lub układzie mas współpracujących.
Zasada działania
Nadawa trafia na powierzchnię sita. Drgania przesiewacza powodują podrzucanie i przesuwanie ziaren po sicie. Ziarna mniejsze od otworów przechodzą przez sito jako podziarno, a ziarna większe pozostają na sicie jako nadziarno.
W przesiewaczu rezonansowym istotne jest dopasowanie częstotliwości pracy do właściwości układu sprężysto-masowego. Praca w pobliżu rezonansu zwiększa skuteczność ruchu sit przy mniejszym zapotrzebowaniu na moc.
Zastosowanie
Przesiewacze rezonansowe stosuje się w zakładach przeróbki mechanicznej kopalin do rozdziału materiału na klasy ziarnowe, np. węgla, rud, kruszyw i innych materiałów sypkich.
Różnica względem przesiewacza wibracyjnego
Każdy przesiewacz rezonansowy wykonuje drgania, ale nie każdy przesiewacz wibracyjny jest rezonansowy. W przesiewaczu rezonansowym kluczowe jest wykorzystanie zjawiska rezonansu układu, natomiast zwykły przesiewacz wibracyjny może pracować z wymuszeniem drgań bez celowego wykorzystania częstotliwości własnej.