Wzbogacanie grawitacyjne
Słownik kwalifikacji GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin
Wzbogacanie grawitacyjne to metoda przeróbki mechanicznej kopalin, w której rozdział ziaren następuje głównie dzięki różnicom ich gęstości. Celem procesu jest oddzielenie minerałów użytecznych od skały płonnej lub innych składników nadawy.
Na czym polega proces?
Ziarna o różnych gęstościach zachowują się inaczej w polu sił grawitacyjnych, w wodzie, powietrzu lub cieczy ciężkiej. Dzięki temu można uzyskać:
- koncentrat — produkt wzbogacony w składnik użyteczny,
- odpady — materiał ubogi,
- produkt pośredni — wymagający dalszej przeróbki.
Urządzenia stosowane we wzbogacaniu grawitacyjnym
Do urządzeń wykorzystywanych w tym procesie należą między innymi:
- stoły koncentracyjne,
- osadzarki,
- wzbogacalniki z cieczą ciężką,
- spirale wzbogacające,
- rynny i koryta koncentracyjne.
Cechy procesu
Wzbogacanie grawitacyjne jest procesem fizycznym. Zwykle nie wymaga stosowania takich odczynników chemicznych jak odczynniki zbierające, które są charakterystyczne dla flotacji.
Skuteczność procesu zależy od:
- różnicy gęstości minerałów,
- wielkości ziaren,
- kształtu ziaren,
- ilości wody lub medium rozdzielającego,
- prawidłowego przygotowania nadawy.
Wzbogacanie na stołach koncentracyjnych
Szczególną odmianą wzbogacania grawitacyjnego jest rozdział na stołach koncentracyjnych. Proces ten jest dokładny, ale ma małą wydajność jednostkową, typowo około 0,10–0,15 Mg/h/m².
Ważne rozróżnienie
Nie należy mylić wzbogacania grawitacyjnego z flotacją. Flotacja wykorzystuje różnice właściwości powierzchniowych ziaren i wymaga odczynników flotacyjnych, natomiast wzbogacanie grawitacyjne opiera się przede wszystkim na różnicach gęstości.