Zgniatanie w rozdrabnianiu

Zgniatanie to metoda rozdrabniania polegająca na ściskaniu brył kopaliny między dwiema powierzchniami roboczymi. Pod wpływem dużej siły nacisku materiał pęka, kruszy się i zmniejsza swoje wymiary ziarnowe.

Gdzie występuje zgniatanie?

Zgniatanie jest typowe dla maszyn, w których materiał trafia między elementy robocze zbliżające się do siebie lub wywierające nacisk. Przykłady:

• kruszarka szczękowa – materiał jest zgniatany między szczęką stałą i ruchomą,
• kruszarka stożkowa – kopalina jest ściskana między stożkiem ruchomym a nieruchomą powierzchnią komory kruszenia,
• kruszarka walcowa – ziarna są zgniatane między obracającymi się walcami.

Jak rozpoznać zgniatanie na rysunku?

Jeżeli na schemacie widać dwie powierzchnie robocze, między którymi materiał jest stopniowo ściskany, najczęściej chodzi o zgniatanie. W kruszarce szczękowej charakterystyczne są: szczęka stała, szczęka ruchoma oraz szczelina wylotowa u dołu komory kruszenia.

Różnica względem innych metod

• Ścieranie polega na zmniejszaniu ziaren przez tarcie.
• Łamanie zachodzi przy działaniu sił zginających.
• Rozłupywanie polega na rozdzielaniu materiału wzdłuż naturalnych płaszczyzn osłabienia.
• Zgniatanie wykorzystuje przede wszystkim nacisk i ściskanie.

W pytaniach egzaminacyjnych kruszarka szczękowa bardzo często oznacza metodę rozdrabniania przez zgniatanie.