Frakcja piaskowa
Słownik kwalifikacji GIW.06 - Wykonywanie prac geologicznych
Frakcja piaskowa to część gruntu lub osadu zbudowana z ziaren o średnicach charakterystycznych dla piasku. W wielu klasyfikacjach przyjmuje się zakres około 0,063–2,0 mm.
Cechy frakcji piaskowej
Ziarna piasku są zwykle widoczne gołym okiem lub łatwo wyczuwalne między palcami. Grunty bogate w frakcję piaskową są zazwyczaj:
- sypkie,
- nieplastyczne,
- stosunkowo dobrze przepuszczalne dla wody,
- łatwiejsze do rozpoznania makroskopowo niż iły i pyły.
Frakcja piaskowa na wykresie granulometrycznym
Na krzywej uziarnienia frakcję piaskową rozpoznaje się po przedziale średnic opisanym jako „piaskowa”. Jeżeli w tym zakresie krzywa wykazuje największy przyrost procentowy, oznacza to, że w próbce jest najwięcej ziaren piaskowych.
W analizowanym pytaniu właśnie w zakresie frakcji piaskowej znajduje się główna część przyrostu krzywej, dlatego poprawną odpowiedzią jest frakcja piaskowa.
Znaczenie w geologii
Dominacja frakcji piaskowej może wskazywać na środowiska sedymentacyjne o większej energii niż środowiska iłowe lub pyłowe, np. rzeczne, plażowe, wydmowe albo płytkomorskie. Sama obecność piasku nie wystarcza jednak do pełnej interpretacji środowiska – potrzebne są także informacje o obtoczeniu ziaren, wysortowaniu i strukturach sedymentacyjnych.