Metoda grawimetryczna

Metoda grawimetryczna to metoda geofizyczna polegająca na pomiarze bardzo małych zmian przyspieszenia ziemskiego. Zmiany te wynikają z różnic w gęstości skał i pustek podziemnych. W geologii wykorzystuje się ją m.in. do rozpoznawania struktur podziemnych, uskoków, złóż oraz form krasowych.

Dlaczego nadaje się do poszukiwania krasu?

Formy krasowe, takie jak kawerny, pustki, leje krasowe czy rozluźnione strefy skalne, często mają mniejszą gęstość niż otaczające skały. Powodują więc tzw. ujemną anomalię grawimetryczną — lokalne obniżenie wartości pola grawitacyjnego.

Dzięki temu metoda grawimetryczna jest przydatna szczególnie przy wykrywaniu:
- pustek krasowych,
- jaskiń i kawern,
- stref rozluźnienia gruntu,
- zagrożeń zapadliskowych,
- nieciągłości w podłożu skalnym.

Zastosowanie w praktyce

Pomiary wykonuje się za pomocą grawimetru w punktach terenowych rozmieszczonych według siatki pomiarowej. Następnie wyniki poddaje się poprawkom i interpretuje jako mapę anomalii grawimetrycznych.

Ważne na egzaminie

Jeżeli pytanie dotyczy poszukiwania płytko zalegających form krasowych, poprawną odpowiedzią są zwykle metody grawimetryczne, ponieważ pustki krasowe powodują zauważalne różnice gęstości w podłożu.