Metoda trakowa
Słownik kwalifikacji GIW.06 - Wykonywanie prac geologicznych
Metoda trakowa to metoda datowania radiometrycznego, znana też jako metoda śladów rozszczepienia (fission-track dating). Wykorzystuje ślady uszkodzeń w sieci krystalicznej minerałów, które powstają podczas samorzutnego rozszczepienia jąder izotopu uranu, głównie uranu-238.
Na czym polega metoda?
W minerałach zawierających niewielkie ilości uranu zachodzi jego naturalny rozpad. Część jąder uranu ulega rozszczepieniu, a produkty tego procesu uszkadzają strukturę kryształu, tworząc mikroskopijne ślady, czyli tory/traki.
Wiek próbki określa się na podstawie:
- liczby zachowanych śladów rozszczepienia,
- zawartości uranu w minerale,
- znajomości tempa rozpadu izotopu.
Im więcej śladów zgromadziło się w minerale, tym dłużej trwał proces od momentu jego „zamknięcia” termicznego.
Jakie minerały się bada?
Metoda trakowa jest stosowana głównie do minerałów takich jak:
- apatyt,
- cyrkon,
- tytanit,
- szkło wulkaniczne.
Znaczenie w geologii
Metoda trakowa pozwala określać wiek skał oraz badać ich historię termiczną. Jest szczególnie przydatna w analizie wypiętrzania gór, erozji oraz ochładzania skał po procesach magmowych lub metamorficznych.
Ważne do egzaminu
W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać, że metoda trakowa wykorzystuje rozpad izotopu uranu, a nie węgla, rubidu ani potasu.