Rędziny

Rędziny to gleby powstające najczęściej na skałach bogatych w węglan wapnia lub węglan magnezu, czyli głównie na wapieniach, dolomitach, marglach i kredzie. Są typowe dla obszarów, gdzie podłoże skalne zawiera dużo składników zasadowych.

Cechy rędzin

Rędziny są zwykle:
- zasobne w wapń,
- obojętne lub zasadowe w odczynie,
- często płytkie, ponieważ skała macierzysta zalega blisko powierzchni,
- kamieniste i szkieletowe,
- dość żyzne, ale trudne w uprawie ze względu na małą miąższość i dużą zawartość odłamków skalnych.

Ich właściwości zależą od rodzaju skały macierzystej oraz stopnia jej zwietrzenia. Na wapieniach i dolomitach proces glebotwórczy przebiega inaczej niż na piaskach czy glinach, ponieważ podłoże łatwo neutralizuje kwasy glebowe.

Rędziny a skały węglanowe

W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać prostą zależność: skały węglanowe → rędziny. Skały węglanowe zawierają minerały takie jak kalcyt lub dolomit, które wpływają na zasadowy charakter gleby.

Przykładowe występowanie

Rędziny spotyka się m.in. na obszarach wapiennych, np. na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej, w Górach Świętokrzyskich oraz na terenach krasowych.