Skamieniałości przewodnie

Skamieniałości przewodnie to szczątki lub ślady organizmów, które pozwalają określić względny wiek skał osadowych. Są podstawowym narzędziem w biostratygrafii, czyli dziale geologii zajmującym się porządkowaniem warstw skalnych na podstawie skamieniałości.

Cechy dobrej skamieniałości przewodniej

Organizm przewodni powinien spełniać kilka warunków:
- żył przez stosunkowo krótki czas geologiczny,
- występował na dużym obszarze geograficznym,
- był liczny,
- łatwo się zachowywał w stanie kopalnym,
- miał cechy umożliwiające szybkie rozpoznanie.

Dzięki temu obecność danej skamieniałości w warstwie skalnej pozwala przypisać ją do określonego przedziału czasu.

Przykłady

Do klasycznych skamieniałości przewodnich należą:
- trylobity — szczególnie ważne dla kambru i paleozoiku,
- amonity — typowe dla mezozoiku,
- graptolity — przydatne w ordowiku i sylurze,
- otwornice — ważne w młodszych osadach morskich.

W zadaniach egzaminacyjnych

Jeśli pytanie pokazuje charakterystyczną skamieniałość i pyta, dla jakiego okresu jest przewodnia, należy rozpoznać organizm i powiązać go z odpowiednim okresem geologicznym. W przypadku trylobita poprawnym skojarzeniem jest najczęściej kambr.