Strefa saturacji

Strefa saturacji to część ośrodka skalnego lub gruntowego, w której wszystkie wolne przestrzenie są całkowicie wypełnione wodą. Dotyczy to przede wszystkim porów, szczelin i kawern występujących w skałach oraz osadach.

W hydrogeologii strefa saturacji jest nazywana także strefą nasycenia wodą. To właśnie w niej występują właściwe wody podziemne, które mogą być ujmowane studniami lub otworami hydrogeologicznymi.

Położenie strefy saturacji

Górną granicą strefy saturacji jest zwykle zwierciadło wód podziemnych. Powyżej niego znajduje się strefa aeracji, gdzie pory nie są całkowicie wypełnione wodą — część przestrzeni zajmuje powietrze.

Schematycznie:

• strefa aeracji — pory zawierają wodę i powietrze,
• strefa kapilarna — woda podciągana jest ku górze siłami kapilarnymi,
• zwierciadło wód podziemnych — granica między strefami,
• strefa saturacji — pory i szczeliny są całkowicie wypełnione wodą.

Znaczenie praktyczne

Strefa saturacji jest ważna przy:

• rozpoznawaniu zasobów wód podziemnych,
• projektowaniu studni i ujęć wody,
• badaniach hydrogeologicznych,
• ocenie przepływu zanieczyszczeń w gruncie,
• wykonywaniu prac geologicznych i wiertniczych.

Najważniejsze do zapamiętania

Pełne nasycenie wodą wolnych przestrzeni w warstwie skalnej zachodzi w strefie saturacji. Nie należy jej mylić ze strefą aeracji, gdzie obecne jest również powietrze.