Trias

Trias to pierwszy okres ery mezozoicznej. W tabeli stratygraficznej występuje po permie, a przed jurą. Na mapach geologicznych bywa oznaczany literą T.

Znaczenie w zadaniach z map geologicznych

W pytaniach egzaminacyjnych trias często służy do określania wieku względnego deformacji tektonicznych, np. fałdowania lub uskoków.

Jeżeli skały starsze, np. syluru, dewonu i karbonu, są sfałdowane, a osady triasu leżą na nich bez widocznego udziału w fałdowaniu, oznacza to, że:

• fałdowanie nastąpiło po powstaniu najmłodszych sfałdowanych skał,
• ale przed osadzeniem niesfałdowanych skał triasowych.

Przykład interpretacji

Jeżeli na mapie sfałdowane są osady dewonu i karbonu, a trias przykrywa je niezgodnie, to fałdowanie było:

• młodsze niż karbon,
• starsze niż trias.

Nie można więc powiedzieć, że nastąpiło „po triasie”, jeśli trias nie jest sfałdowany.

Typowe skały triasowe

W Polsce w utworach triasu spotyka się m.in.:

• piaskowce,
• mułowce,
• wapienie,
• dolomity,
• iły.

W zadaniach mapowych najważniejsze jest jednak nie rozpoznanie litologii, lecz prawidłowe odczytanie relacji wieku między triasem a starszymi, zdeformowanymi osadami.