Układ trójskośny

Układ trójskośny to układ krystalograficzny o najniższej symetrii spośród siedmiu układów krystalograficznych. Charakteryzuje się tym, że wszystkie trzy krawędzie komórki elementarnej mają różne długości oraz wszystkie trzy kąty między osiami są różne.

Parametry komórki elementarnej

Dla układu trójskośnego przyjmuje się:

• a ≠ b ≠ c - trzy różne długości krawędzi,
• α ≠ β ≠ γ - trzy różne kąty między osiami,
• kąty zwykle nie są równe 90°.

To właśnie zestaw cech: trzy różne długości i trzy różne kąty pozwala rozpoznać układ trójskośny w pytaniach egzaminacyjnych.

Jak odróżnić od innych układów?

Najczęstsze porównania:

• układ rombowy: a ≠ b ≠ c, ale α = β = γ = 90°,
• układ regularny: a = b = c oraz α = β = γ = 90°,
• układ tetragonalny: a = b ≠ c oraz kąty proste,
• układ romboedryczny: a = b = c, a kąty są równe, ale inne niż 90°.

Przykłady minerałów

Do minerałów krystalizujących w układzie trójskośnym należą m.in. plagioklazy, turkus i rodonit.

Wskazówka egzaminacyjna

Jeżeli w zadaniu pojawia się zapis α≠β≠γ oraz a≠b≠c, odpowiedzią jest układ trójskośny. Jest to najbardziej ogólny i najmniej symetryczny przypadek komórki elementarnej.