Miąższość złoża
Słownik kwalifikacji GIW.07 - Organizacja i prowadzenie eksploatacji złóż metodą odkrywkową
Miąższość złoża to grubość warstwy kopaliny użytecznej mierzona między jej stropem a spągiem. W dokumentacji geologicznej i górniczej podaje się ją najczęściej w metrach.
Strop i spąg złoża
- Strop złoża – górna granica występowania kopaliny.
- Spąg złoża – dolna granica występowania kopaliny.
Jeżeli w tabeli podano rzędne stropu i spągu, miąższość oblicza się ze wzoru:
miąższość złoża = rzędna stropu − rzędna spągu
Przykład: strop 318,2 m n.p.m., spąg 310,1 m n.p.m.
318,2 − 310,1 = 8,1 m
Średnia miąższość złoża
Gdy dane pochodzą z kilku odwiertów, można obliczyć średnią miąższość. Najczęściej w prostych zadaniach egzaminacyjnych stosuje się średnią arytmetyczną:
średnia miąższość = suma miąższości z odwiertów / liczba odwiertów
Dla danych: 8,1 m; 8,7 m; 8,2 m; 8,0 m; 8,0 m; 8,2 m:
8,1 + 8,7 + 8,2 + 8,0 + 8,0 + 8,2 = 49,2 m
49,2 / 6 = 8,2 m
Średnia miąższość złoża wynosi więc 8,2 m.
Na co uważać na egzaminie?
- Nie mylić miąższości złoża z grubością nakładu.
- Miąższość liczy się między stropem a spągiem złoża.
- Jeśli kolumna „Miąższość złoża” jest już podana, wystarczy obliczyć średnią z tych wartości.
- Wynik należy podać w metrach.