Przejdź do głównej treści

Powierzchnia wierzchowiny zwałowiska

Słownik kwalifikacji GIW.07 - Organizacja i prowadzenie eksploatacji złóż metodą odkrywkową

Wierzchowina zwałowiska to górna, najczęściej płaska część zwałowiska. Jej powierzchnię oblicza się z wymiarów podstawy zwałowiska, wysokości oraz kąta nachylenia skarp.

W zadaniach egzaminacyjnych często zakłada się, że zwałowisko ma kształt bryły o płaskiej wierzchowinie i jednakowym nachyleniu skarp ze wszystkich stron.

Zasada obliczeń

Jeżeli znane są:
- długość i szerokość obszaru podstawy, np. L × B,
- wysokość zwałowiska h,
- kąt nachylenia skarpy α,

to najpierw należy obliczyć poziome odsunięcie skarpy:

a = h / tg α

Następnie od każdego wymiaru podstawy odejmuje się podwójne odsunięcie, ponieważ skarpa występuje z dwóch stron:

Lw = L - 2a

Bw = B - 2a

Powierzchnia wierzchowiny wynosi:

P = Lw × Bw

Przykład

Dane:
- obszar podstawy: 240 × 240 m,
- wysokość: h = 20 m,
- kąt nachylenia skarpy: 45°.

Dla kąta 45° wartość tg 45° = 1, więc:

a = 20 / 1 = 20 m

Wymiar wierzchowiny:

240 - 2 × 20 = 200 m

Powierzchnia wierzchowiny:

P = 200 × 200 = 40 000 m²

Ważne

Najczęstszy błąd polega na odjęciu wysokości tylko raz od wymiaru podstawy. Należy pamiętać, że skarpy zmniejszają wymiar wierzchowiny z obu stron, dlatego odejmuje się 2a.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja