Strzelanie długimi otworami
Słownik kwalifikacji GIW.07 - Organizacja i prowadzenie eksploatacji złóż metodą odkrywkową
Strzelanie długimi otworami to metoda urabiania skał materiałami wybuchowymi stosowana m.in. w górnictwie odkrywkowym. Polega na wykonaniu otworów strzałowych o znacznej długości, ich załadowaniu materiałem wybuchowym oraz odpaleniu według ustalonego schematu.
Zastosowanie
Metoda ta jest wykorzystywana głównie przy urabianiu skał zwięzłych i trudno urabialnych, gdy praca samą koparką byłaby nieefektywna lub niemożliwa. Strzelanie pozwala rozluźnić i rozdrobnić górotwór, dzięki czemu urobek może być łatwiej załadowany i przetransportowany.
Podstawowe elementy robót strzałowych
Do najważniejszych parametrów należą:
- średnica i długość otworów strzałowych,
- siatka otworów, czyli odległości między otworami i rzędami,
- rodzaj i ilość materiału wybuchowego,
- kolejność odpalania ładunków,
- wymagany stopień rozdrobnienia urobku.
Znaczenie jednostkowego zużycia MW
W obliczeniach eksploatacyjnych często podaje się jednostkowe zużycie materiału wybuchowego, np. w kg/m³. Informuje ono, ile kilogramów MW potrzeba średnio do urobienia 1 m³ skały. Znając objętość miesięcznego wydobycia, można obliczyć całkowitą ilość materiału wybuchowego potrzebną do wykonania robót strzałowych.
Bezpieczeństwo
Roboty strzałowe mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje. Konieczne jest przestrzeganie dokumentacji strzałowej, stref bezpieczeństwa, zasad przechowywania MW oraz procedur odpalania.