Przejdź do głównej treści

Zasięg terenu górniczego

Słownik kwalifikacji GIW.07 - Organizacja i prowadzenie eksploatacji złóż metodą odkrywkową

Zasięg terenu górniczego to odległość od granic zasobów przeznaczonych do eksploatacji, w której mogą wystąpić wpływy działalności górniczej. W górnictwie odkrywkowym przy robotach strzałowych bierze się pod uwagę przede wszystkim zasięgi oddziaływań niebezpiecznych.

Najczęstsze strefy oddziaływania robót strzałowych

Przy określaniu zasięgu analizuje się m.in.:

  • strefę rozrzutu odłamków r_r – obszar, do którego mogą dolecieć odłamki skalne,
  • strefę podmuchu r_p – obszar oddziaływania fali podmuchu powietrznego,
  • strefę drgań sejsmicznych r_s – obszar, w którym mogą być odczuwalne lub szkodliwe drgania gruntu.

Zasada wyznaczania

Jeżeli podane są różne promienie stref zagrożenia, jako wymagany zasięg terenu górniczego przyjmuje się największą z podanych wartości. Wynika to z konieczności objęcia terenem górniczym całego obszaru możliwego oddziaływania eksploatacji.

Przykład

Dane:

  • rozrzut odłamków: 300 m,
  • podmuch: 125 m,
  • drgania sejsmiczne: 600 m.

Największa wartość to:

600 m

Dlatego zasięg terenu górniczego wynosi 600 m od granic zasobów przeznaczonych do eksploatacji.

Ważne na egzaminie

Nie sumuje się podanych promieni stref. Nie oblicza się też średniej. Należy wybrać tę strefę, która ma największy zasięg, ponieważ ona decyduje o minimalnym wymaganym zasięgu terenu górniczego.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja