Przejdź do głównej treści

Granice wybuchowości gazów

Słownik kwalifikacji GIW.09 - Organizacja i prowadzenie eksploatacji podziemnej złóż

Granice wybuchowości określają zakres stężeń gazu palnego w powietrzu, w którym mieszanina może ulec zapłonowi i wybuchowi. Stężenie podaje się zwykle w procentach objętościowych [% obj.].

Dolna i górna granica wybuchowości

  • DGW – dolna granica wybuchowości: najmniejsze stężenie gazu, przy którym mieszanina z powietrzem może się zapalić.
  • GGW – górna granica wybuchowości: największe stężenie gazu, przy którym mieszanina nadal może się zapalić.

Poniżej DGW mieszanina jest zbyt uboga w gaz palny, a powyżej GGW – zbyt bogata, czyli ma za mało tlenu do spalania.

Przykładowe zakresy wybuchowości

  • Wodór: około 4–75%
  • Metan: około 5–15%
  • Siarkowodór: około 4,3–45,5%
  • Tlenek węgla: około 12,5–74%

W pytaniach egzaminacyjnych zakres 4–75% należy kojarzyć przede wszystkim z wodorem. Jest to gaz szczególnie niebezpieczny, ponieważ ma bardzo szeroki zakres wybuchowości i łatwo tworzy mieszaniny palne z powietrzem.

Znaczenie w górnictwie

W podziemnych zakładach górniczych kontrola atmosfery jest elementem bezpieczeństwa pracy. Obecność gazów palnych wymaga skutecznej wentylacji, pomiarów stężeń oraz eliminowania źródeł zapłonu, takich jak iskry, łuki elektryczne czy gorące powierzchnie.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja