Inicjacja tylna to sposób odpalania ładunku materiału wybuchowego w otworze strzałowym, w którym zapoczątkowanie detonacji następuje od dna otworu. Nazywa się ją również inicjacją denną lub odtylną.
Istota inicjacji tylnej
W tym układzie nabój udarowy znajduje się w części otworu położonej najbliżej jego dna. Fala detonacyjna rozchodzi się od dna otworu ku jego wylotowi. Ma to znaczenie dla skuteczności urabiania skał, ponieważ energia wybuchu jest kierowana korzystnie w głąb calizny i może poprawiać wykorzystanie ładunku.
Umieszczenie naboju udarowego
W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać charakterystyczną zasadę: po dokonaniu inicjacji tylnej, czyli od dna otworu, nabój udarowy umieszcza się w otworze strzałowym przed usunięciem zwiercin z otworu.
Nie należy mylić tego z odpowiedzią „po zamontowaniu przybitki” ani „jako ostatni element”. Przybitka jest elementem zamykającym otwór od strony wylotu, więc nie może poprzedzać prawidłowego rozmieszczenia ładunku.
Znaczenie w robotach strzałowych
Inicjacja tylna jest jednym z podstawowych sposobów inicjowania ładunków w otworach strzałowych. Dobór sposobu inicjacji zależy od warunków górniczo-geologicznych, rodzaju robót oraz dokumentacji strzałowej.
Do zapamiętania
- inicjacja tylna = inicjacja od dna otworu,
- nabój udarowy znajduje się przy dnie otworu,
- w omawianej procedurze egzaminacyjnej nabój udarowy umieszcza się przed usunięciem zwiercin,
- przybitka jest wykonywana dopiero po właściwym załadowaniu otworu.