Lutniociąg to przewód wentylacyjny zbudowany z połączonych lutni, służący do doprowadzania świeżego powietrza do przodka albo odprowadzania powietrza zużytego. Stosuje się go głównie w wyrobiskach korytarzowych drążonych w ślepym przodku, gdzie prąd powietrza z wentylacji ogólnej nie dochodzi bezpośrednio do miejsca pracy.
Zadania lutniociągu
Lutniociąg ma zapewnić:
- dopływ odpowiedniej ilości powietrza do przodka,
- rozcieńczanie i usuwanie gazów szkodliwych lub niebezpiecznych,
- usuwanie pyłu i dymów po robotach strzałowych,
- poprawę warunków pracy załogi i maszyn.
Odległość od przodu przodka
W pytaniach egzaminacyjnych ważna jest dopuszczalna odległość końca lutniociągu od czoła przodka. W obszarach niemetanowych oraz niezagrożonych wyrzutami gazów i skał maksymalna odległość lutniociągu od przodu przodka wynosi 10 m.
To oznacza, że koniec lutniociągu nie może być odsunięty dalej niż 10 m od miejsca urabiania. Zbyt duża odległość pogarsza przewietrzanie przodka i może powodować gromadzenie się gazów, pyłów lub dymów.
Rodzaje przewietrzania lutniowego
Najczęściej wyróżnia się:
- wentylację tłoczącą – powietrze jest wtłaczane lutniociągiem do przodka,
- wentylację ssącą – powietrze z przodka jest odsysane lutniociągiem,
- wentylację kombinowaną – łączy oba rozwiązania.
Zapamiętaj na egzamin
Dla przodka w obszarze niemetanowym i niezagrożonym emisją gazów i skał:
maksymalna odległość lutniociągu od czoła przodka = 10 m.