Środki ochrony zbiorowej to rozwiązania techniczne lub organizacyjne, które chronią jednocześnie wielu pracowników przed zagrożeniem występującym w środowisku pracy. Działają niezależnie od tego, czy konkretny pracownik założył sprzęt ochronny.
W hierarchii bezpieczeństwa środki ochrony zbiorowej mają pierwszeństwo przed środkami ochrony indywidualnej, ponieważ ograniczają zagrożenie u źródła lub oddzielają ludzi od zagrożenia.
Przykłady środków ochrony zbiorowej
Do zabezpieczeń zbiorowych można zaliczyć m.in.:
- osłony maszyn i urządzeń,
- bariery, balustrady, wygrodzenia,
- wentylację i odpylanie,
- ekrany akustyczne,
- tłumiki hałasu wentylatorów,
- instalacje przeciwpożarowe,
- systemy sygnalizacji i alarmowania.
W pytaniu egzaminacyjnym poprawną odpowiedzią są tłumiki hałasu wentylatora, ponieważ zmniejszają hałas w otoczeniu i chronią wszystkich pracowników przebywających w danym rejonie.
Różnica względem środków ochrony indywidualnej
Środki ochrony indywidualnej chronią jedną osobę i muszą być użyte przez konkretnego pracownika. Przykładami są:
- rękawice ochronne,
- hełmy ochronne,
- aparaty tlenowe ucieczkowe,
- półmaski filtrujące,
- okulary ochronne.
Jak rozpoznać zabezpieczenie zbiorowe?
Jeżeli zabezpieczenie działa na stanowisko, maszynę, wyrobisko, powietrze, hałas lub strefę pracy i chroni więcej niż jedną osobę, jest to najczęściej ochrona zbiorowa. Jeżeli pracownik zakłada coś na siebie, trzyma przy sobie albo używa wyłącznie dla własnej ochrony, jest to zwykle ochrona indywidualna.