System ścianowy to podstawowy sposób eksploatacji pokładów węgla kamiennego, szczególnie wtedy, gdy pokład zalega regularnie, ma w miarę stałą miąższość i korzystne warunki geologiczno-górnicze.
W tym systemie wybieranie prowadzi się długim frontem eksploatacyjnym, czyli ścianą. Ściana jest ograniczona wyrobiskami przyścianowymi, najczęściej chodnikiem podścianowym i nadścianowym. Węgiel urabia się na całej długości frontu, a następnie odstawia przenośnikiem ścianowym.
Kiedy stosuje się system ścianowy?
System ścianowy stosuje się przede wszystkim przy:
- regularnym zaleganiu pokładów,
- dużej rozciągłości złoża,
- możliwości wydzielenia długich parcel eksploatacyjnych,
- odpowiednich warunkach stropowych i spągowych,
- potrzebie wysokiej wydajności wydobycia.
Dlatego w pytaniu egzaminacyjnym poprawną odpowiedzią jest: podejście ścianowe.
Cechy systemu ścianowego
Najważniejsze cechy systemu ścianowego to:
- eksploatacja prowadzona długim frontem,
- duża mechanizacja robót,
- zastosowanie kombajnu ścianowego lub struga,
- odstawianie urobku przenośnikiem zgrzebłowym ścianowym,
- zabezpieczenie wyrobiska obudową zmechanizowaną,
- likwidacja pustki poeksploatacyjnej przez zawał stropu albo podsadzkę.
Dlaczego nie system komorowo-filarowy?
System komorowo-filarowy częściej kojarzy się z wybieraniem złoża przez wykonywanie komór i pozostawianie filarów ochronnych. Nie jest typowym rozwiązaniem dla regularnych pokładów węgla, gdy celem jest wydajne, ciągłe wydobycie na dużym froncie. W takich warunkach najbardziej charakterystyczny jest właśnie system ścianowy.