Czym jest wiercenie obrotowe?
Wiercenie obrotowe to metoda wykonywania otworów, w której narzędzie wiercące urabia skałę głównie dzięki ruchowi obrotowemu oraz naciskowi statycznemu wywieranemu na dno otworu. Oznacza to, że skała jest skrawana, ścierana lub kruszona bez zasadniczego udziału uderzeń.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest skojarzenie: wwiercanie przez nacisk statyczny = wiercenie obrotowe.
Cechy wiercenia obrotowego
- narzędzie wykonuje ruch obrotowy,
- nacisk na narzędzie ma charakter statyczny, czyli ciągły,
- skała jest urabiana przez skrawanie lub ścieranie,
- metoda nie opiera się na cyklicznych uderzeniach,
- stosowana jest m.in. przy wykonywaniu otworów wiertniczych w skałach o odpowiednich właściwościach.
Różnica względem wiercenia udarowego
W wierceniu udarowym główną rolę odgrywają uderzenia narzędzia w skałę. W wierceniu obrotowym zasadnicze znaczenie ma obrót narzędzia i stały docisk. Jeśli w opisie pojawia się nacisk statyczny, a nie udar, należy rozpoznać metodę obrotową.
Jak zapamiętać?
- statyczny nacisk + obrót = wiercenie obrotowe,
- uderzenia = wiercenie udarowe,
- obrót i udar razem = wiercenie obrotowo-udarowe lub udarowo-obrotowe, zależnie od dominującego działania.
Na egzaminie poprawną odpowiedzią na pytanie o wwiercanie przez nacisk statyczny jest więc: wiercenie obrotowe.