Wydobycie dobowe ze ściany to ilość kopaliny uzyskanej z jednej ściany w ciągu doby. W zadaniach egzaminacyjnych najczęściej oblicza się je z objętości urobionego pasa złoża oraz gęstości kopaliny.
Wzór podstawowy
Q = L · h · p · ρ
gdzie:
- Q – wydobycie dobowe, np. w Mg/d,
- L – długość ściany w metrach,
- h – wysokość ściany, czyli miąższość wybieranej warstwy, w metrach,
- p – postęp dobowy ściany w m/d,
- ρ – gęstość kopaliny w Mg/m³.
Najpierw oblicza się objętość urobionego w ciągu doby złoża:
V = L · h · p
Następnie objętość mnoży się przez gęstość:
Q = V · ρ
Przykład obliczenia
Dane:
- długość ściany: 300 m,
- wysokość ściany: 2,5 m,
- postęp dobowy: 3,6 m/d,
- gęstość węgla: 1,4 Mg/m³.
Obliczenie:
Q = 300 · 2,5 · 3,6 · 1,4
Q = 3780 Mg/d
Wydobycie dobowe wynosi więc 3780 Mg/d.
Typowe błędy
- pominięcie gęstości kopaliny,
- pomylenie metrów sześciennych z megagramami,
- błędne podstawienie postępu dobowego,
- zaokrąglanie pośrednich wyników bez potrzeby.
Jeżeli w zadaniu nie podano współczynnika strat, zanieczyszczenia urobku lub uzysku, przyjmuje się obliczenie bez dodatkowych korekt.