Koncentrat flotacyjny
Słownik kwalifikacji GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych
Koncentrat flotacyjny to produkt wzbogacania otrzymywany w procesie flotacji, zawierający zwiększoną ilość składnika użytecznego w porównaniu z nadawą. W przypadku rud miedzi składnikiem użytecznym jest najczęściej miedź zawarta w minerałach siarczkowych, np. chalkopirycie, bornicie lub chalkozynie.
Jak powstaje koncentrat?
Podczas flotacji rozdrobniona ruda miesza się z wodą i odczynnikami flotacyjnymi. Minerały użyteczne przyczepiają się do pęcherzyków powietrza i przechodzą do piany, która jest zbierana jako koncentrat. Minerały niepożądane pozostają głównie w zawiesinie i trafiają do odpadów poflotacyjnych.
Najważniejsze parametry koncentratu
Do oceny koncentratu flotacyjnego stosuje się m.in.:
- zawartość składnika użytecznego — np. procent miedzi w koncentracie,
- uzysk składnika użytecznego — jaka część metalu z nadawy trafiła do koncentratu,
- wychód koncentratu — masa koncentratu w stosunku do masy nadawy,
- stopień lub współczynnik wzbogacenia — ile razy wzrosła zawartość składnika użytecznego.
Przykład obliczenia zawartości składnika
Jeżeli nadawa zawiera 1,5% Cu, a współczynnik wzbogacenia wynosi 16, to zawartość miedzi w koncentracie wynosi:
1,5% × 16 = 24,0% Cu
Oznacza to, że koncentrat ma szesnastokrotnie większą zawartość miedzi niż materiał kierowany do procesu flotacji.