Kruszarka udarowa
Słownik kwalifikacji GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych
Kruszarka udarowa to maszyna rozdrabniająca kopalinę przez działanie sił uderzenia. Materiał trafia do komory kruszenia, gdzie jest uderzany przez szybko obracający się wirnik z listwami bijakowymi, a następnie odbijany od płyt odbojowych. W wyniku kolejnych uderzeń ziarna pękają i zmniejszają swoją wielkość.
Budowa i elementy rozpoznawcze
Typowe elementy kruszarki udarowej to:
- wirnik z listwami bijakowymi,
- płyty odbojowe lub wykładziny odbojowe,
- komora kruszenia,
- regulowana szczelina wylotowa,
- obudowa zabezpieczająca.
Na rysunkach egzaminacyjnych kruszarkę udarową można rozpoznać po widocznym wirniku z bijakami oraz płytach, o które materiał jest odrzucany. Nie ma ona dwóch szczęk jak kruszarka szczękowa ani walców jak kruszarka walcowa.
Zasada działania
Nadawa wpada do komory kruszenia. Obracający się wirnik nadaje ziarnom dużą prędkość i uderza je listwami bijakowymi. Materiał rozdrabnia się przez:
- uderzenie bijaka w ziarno,
- zderzenie z płytą odbojową,
- zderzenia ziaren między sobą.
Zastosowanie
Kruszarki udarowe stosuje się do kruszenia skał, rud, węgla i kruszyw, zwłaszcza gdy potrzebny jest materiał o dobrym kształcie ziaren. Sprawdzają się przy materiałach kruchych i średnio twardych. Przy bardzo ściernych surowcach elementy robocze mogą szybko się zużywać.
Porównanie z innymi kruszarkami
- Szczękowa: rozgniata materiał między szczęką stałą i ruchomą.
- Stożkowa: kruszy między stożkiem ruchomym i nieruchomym.
- Walcowa: zgniata materiał między obracającymi się walcami.
- Udarowa: rozdrabnia głównie przez uderzenie wirnika i odbicie od płyt.