Krzywa Halbicha
Słownik kwalifikacji GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych
Krzywa Halbicha jest wykresem stosowanym w przeróbce kopalin do oceny skuteczności procesu wzbogacania. Przedstawia zależność między zawartością składnika użytecznego w koncentracie a skumulowanym uzyskiem składnika użytecznego.
Na osi poziomej najczęściej oznacza się β [%], czyli zawartość składnika użytecznego w koncentracie. Na osi pionowej znajduje się Σ ε [%], czyli skumulowany uzysk składnika użytecznego.
Jak rozpoznać krzywą Halbicha?
Typowe elementy wykresu to:
- oś X: zawartość składnika użytecznego w koncentracie, np. β [%],
- oś Y: uzysk skumulowany, np. Σ ε [%],
- zaznaczona linia braku wzbogacania,
- odniesienie do stanów granicznych: idealne mieszanie i idealne wzbogacanie,
- krzywa opadająca wraz ze wzrostem jakości koncentratu.
Znaczenie praktyczne
Krzywa Halbicha pozwala ocenić kompromis między jakością koncentratu a ilością odzyskanego składnika użytecznego. Zwykle wzrost zawartości składnika użytecznego w koncentracie powoduje spadek uzysku, ponieważ część składnika użytecznego przechodzi do odpadów.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli na rysunku widoczna jest zależność uzysku skumulowanego Σ ε od zawartości składnika użytecznego w koncentracie β, a dodatkowo zaznaczono obszary idealnego mieszania i idealnego wzbogacania, jest to krzywa Halbicha.