Płuczka mieczowa
Słownik kwalifikacji GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych
Płuczka mieczowa to urządzenie stosowane w przeróbce kopalin do płukania, rozmywania i oczyszczania urobku z zanieczyszczeń ilastych, gliniastych oraz drobnych frakcji. Wykorzystuje ruch mechaniczny elementów roboczych oraz wodę płuczącą.
Budowa płuczki mieczowej
Typowa płuczka mieczowa składa się z:
- obudowy lub koryta płuczki, zwykle ustawionego pod niewielkim kątem,
- rynny zasypowej, przez którą podawana jest nadawa,
- wału z łopatkami, czyli głównego elementu roboczego,
- zespołu napędowego, który wprawia wał w ruch obrotowy,
- układu doprowadzania wody, np. spryskiwaczy,
- odpływu wody z zawiesiną i odprowadzenia oczyszczonego materiału.
Wał z łopatkami
Najważniejszym elementem roboczym jest wał z łopatkami. Łopatki, często pokazane na schematach jako czerwone elementy krzyżowe lub mieczowe, mieszają materiał z wodą, rozbijają zlepione bryły i przesuwają kopalinę wzdłuż koryta. Dzięki temu ziarna są intensywnie ocierane i płukane.
Zasada działania
Nadawa trafia do płuczki od strony zasypu. Podczas obracania się wału łopatki mieszają materiał z wodą. Zanieczyszczenia ilaste przechodzą do zawiesiny wodnej i są odprowadzane z płuczki, a oczyszczony materiał kierowany jest do dalszych etapów przeróbki.
Jak rozpoznać na schemacie?
Na rysunkach technicznych płuczki mieczowej wał z łopatkami znajduje się wewnątrz koryta i jest przedstawiany jako oś z zamocowanymi elementami mieszającymi. To nie jest obudowa, napęd ani rynna zasypowa, lecz część robocza odpowiadająca za mieszanie i płukanie materiału.