Sedymentacja zawiesiny

Czym jest sedymentacja zawiesiny?

Sedymentacja zawiesiny to proces opadania cząstek stałych znajdujących się w cieczy pod wpływem siły ciężkości. W przeróbce kopalin stałych wykorzystuje się ją głównie do zagęszczania zawiesin, klarowania wody obiegowej oraz rozdzielania materiału według właściwości opadania.

Jak przebiega proces?

Po pozostawieniu zawiesiny w spoczynku cząstki mineralne zaczynają opadać. Z czasem można zaobserwować tworzenie się stref:

• u góry pojawia się ciecz klarowna lub coraz mniej mętna,
• niżej występuje warstwa zawiesiny o większym stężeniu cząstek,
• na dnie tworzy się osad, czyli zagęszczona faza stała.

Na schematach egzaminacyjnych sedymentację często przedstawia się jako kilka cylindrów lub naczyń pokazanych w kolejnych chwilach czasu. Strzałka czasu wskazuje stopniowe opadanie cząstek i narastanie warstwy osadu na dnie.

Od czego zależy szybkość sedymentacji?

Na szybkość opadania cząstek wpływają przede wszystkim:

• wielkość ziaren — większe ziarna zwykle opadają szybciej,
• gęstość cząstek — cięższe minerały szybciej przemieszczają się ku dołowi,
• lepkość cieczy,
• stężenie zawiesiny,
• kształt ziaren,
• obecność odczynników, np. flokulantów.

Zastosowanie w zakładzie przeróbczym

Sedymentacja jest podstawą działania wielu urządzeń, np. osadników i zagęszczaczy. Dzięki niej można odzyskiwać wodę technologiczną, zmniejszać ilość zawiesiny kierowanej do dalszego odwadniania oraz przygotowywać materiał do filtracji.

Jak odróżnić od innych procesów?

Sedymentacja nie polega na przesiewaniu, flotacji ani filtracji. Jej cechą rozpoznawczą jest samoczynne opadanie cząstek w cieczy w funkcji czasu i tworzenie się osadu na dnie naczynia.