Spektrometria w podczerwieni
Słownik kwalifikacji GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych
Spektrometria w podczerwieni to metoda analityczna wykorzystująca pochłanianie promieniowania podczerwonego przez substancje. Różne związki chemiczne i minerały pochłaniają promieniowanie przy charakterystycznych długościach fali, dlatego można je identyfikować i oznaczać ilościowo.
Zastosowanie w środowisku pracy
W ochronie środowiska pracy metoda ta jest stosowana m.in. do oznaczania wolnej krystalicznej krzemionki w pyle. Ma to duże znaczenie w zakładach przeróbki kopalin, gdzie podczas kruszenia, mielenia, przesiewania i transportu powstaje pył mineralny.
Na czym polega oznaczanie?
Typowy schemat postępowania obejmuje:
- pobranie próbki pyłu z powietrza stanowiska pracy,
- przygotowanie próbki do analizy,
- pomiar widma absorpcji w podczerwieni,
- porównanie wyniku z wzorcami,
- obliczenie zawartości oznaczanej substancji.
W przypadku krzemionki krystalicznej analizuje się charakterystyczne pasma absorpcji, które pozwalają odróżnić ją od innych składników pyłu.
Czego nie mylić?
Spektrometrii w podczerwieni nie należy mylić z:
- analizą sitową – służy do określania składu ziarnowego,
- analizą densymetryczną – wykorzystuje różnice gęstości,
- miareczkowaniem – jest metodą chemii analitycznej opartą na reakcji z roztworem mianowanym.
Zapamiętaj
Do oznaczania wolnej krystalicznej krzemionki w środowisku pracy stosuje się spektrometrię w podczerwieni.