Środki ochrony indywidualnej
Słownik kwalifikacji GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych
Środki ochrony indywidualnej, w skrócie ŚOI, to wyposażenie przeznaczone do noszenia lub trzymania przez pracownika w celu ochrony przed zagrożeniami występującymi podczas pracy. Stosuje się je wtedy, gdy zagrożenia nie da się całkowicie usunąć metodami technicznymi lub organizacyjnymi.
Przykłady środków ochrony indywidualnej
Do ŚOI należą między innymi:
- hełmy ochronne chroniące głowę,
- okulary i gogle ochronne chroniące oczy,
- nauszniki i wkładki przeciwhałasowe chroniące słuch,
- rękawice ochronne chroniące dłonie,
- obuwie ochronne i ochraniacze stóp,
- szelki bezpieczeństwa chroniące przed upadkiem z wysokości,
- maski, półmaski i aparaty oddechowe chroniące układ oddechowy.
Co nie jest środkiem ochrony indywidualnej?
Nie każde wyposażenie używane dla bezpieczeństwa jest ŚOI. Przenośny czujnik metanu służy do wykrywania zagrożenia w atmosferze, ale nie chroni bezpośrednio ciała pracownika przed urazem lub czynnikiem szkodliwym. Jest to urządzenie kontrolno-pomiarowe lub ostrzegawcze, a nie środek ochrony indywidualnej.
Znaczenie w zakładach przeróbki kopalin
W zakładach przeróbczych pracownik może być narażony na hałas, zapylenie, upadek z wysokości, urazy mechaniczne oraz kontakt z substancjami niebezpiecznymi. Dobór ŚOI musi wynikać z oceny ryzyka zawodowego i rodzaju wykonywanej pracy.
Najważniejsze rozróżnienie egzaminacyjne
Jeżeli dany element jest noszony przez pracownika i bezpośrednio chroni jego ciało, zwykle jest środkiem ochrony indywidualnej. Jeżeli tylko wykrywa, mierzy lub sygnalizuje zagrożenie, nie zalicza się do ŚOI.