Strata metalu w odpadzie
Słownik kwalifikacji GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych
Strata metalu w odpadzie oznacza tę część składnika użytecznego, która nie została odzyskana do koncentratu i pozostała w odpadzie po procesie wzbogacania. W praktyce jest to wielkość odwrotna do uzysku składnika w koncentracie.
Zależność od uzysku
Jeżeli znany jest uzysk składnika użytecznego w koncentracie, stratę można obliczyć ze wzoru:
strata metalu w odpadzie [%] = 100% - uzysk składnika w koncentracie [%]
Im niższy uzysk, tym większa strata metalu w odpadzie.
Przykład
Jeżeli uzysk metalu w koncentracie wynosi 90,01%, to strata metalu w odpadzie wynosi:
100% - 90,01% = 9,99%
Oznacza to, że 9,99% metalu zawartego w nadawie nie trafiło do koncentratu, lecz pozostało w odpadzie.
Jak rozwiązywać zadania tabelaryczne?
W pytaniach egzaminacyjnych często nie trzeba liczyć wszystkich parametrów procesu. Jeśli należy wskazać dzień z największą stratą metalu w odpadzie, wystarczy znaleźć najmniejszy uzysk składnika w koncentracie. Zawartość składnika w koncentracie może być podana dodatkowo, ale nie decyduje bezpośrednio o stracie metalu w odpadzie.
Najważniejsze do zapamiętania
- największa strata = najniższy uzysk,
- najmniejsza strata = najwyższy uzysk,
- zawartość składnika w koncentracie nie jest tym samym co uzysk,
- strata metalu informuje o nieodzyskanej części składnika użytecznego.