Współczynnik wzbogacenia
Słownik kwalifikacji GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych
Współczynnik wzbogacenia określa, ile razy wzrosła zawartość składnika użytecznego w koncentracie w porównaniu z jego zawartością w nadawie. Jest to jeden z podstawowych wskaźników oceny skuteczności procesu wzbogacania kopalin, np. rud metali.
Wzór
Współczynnik wzbogacenia oblicza się ze wzoru:
k = β / α
Gdzie:
- k - współczynnik wzbogacenia,
- β - zawartość składnika użytecznego w koncentracie,
- α - zawartość składnika użytecznego w nadawie.
Zawartości muszą być podane w tych samych jednostkach, najczęściej w procentach.
Przykład obliczenia
Jeżeli zawartość miedzi w koncentracie wynosi 24,0%, a zawartość miedzi w nadawie wynosi 1,5%, to:
k = 24,0 / 1,5 = 16,0
Oznacza to, że koncentrat zawiera miedź w stężeniu 16 razy większym niż nadawa.
Interpretacja wyniku
Im większy współczynnik wzbogacenia, tym większe zwiększenie zawartości składnika użytecznego w koncentracie. Nie oznacza to jednak automatycznie wysokiej skuteczności całego procesu, ponieważ należy jeszcze uwzględnić np. uzysk składnika użytecznego, czyli ile składnika udało się odzyskać z nadawy.
Typowy błąd egzaminacyjny
Nie należy odejmować zawartości składnika, np. 24,0% - 1,5%. Współczynnik wzbogacenia jest ilorazem, a nie różnicą zawartości.