Zasolenie wód obiegowych
Słownik kwalifikacji GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych
Zasolenie wód obiegowych oznacza podwyższoną zawartość rozpuszczonych soli mineralnych w wodzie krążącej w instalacjach zakładu przeróbczego. Wody obiegowe są wielokrotnie wykorzystywane, dlatego mogą kumulować chlorki, siarczany i inne jony pochodzące z kopaliny, odczynników technologicznych lub wód kopalnianych.
Wpływ na instalacje stalowe
Podwyższone zasolenie zwykle powoduje zwiększenie szybkości korozji rurociągów stalowych. Wynika to z większej przewodności elektrycznej wody, co ułatwia przebieg reakcji elektrochemicznych odpowiedzialnych za korozję. Szczególnie niekorzystne są jony chlorkowe, które mogą przyspieszać korozję miejscową, np. wżerową.
Skutki eksploatacyjne
Zwiększona korozja może prowadzić do:
- osłabienia ścianek rurociągów,
- przecieków i awarii instalacji,
- zanieczyszczenia obiegu produktami korozji,
- większych kosztów remontów i wymiany elementów,
- przestojów technologicznych.
Znaczenie w przeróbce kopalin
W zakładach przeróbczych woda obiegowa jest używana m.in. do transportu hydraulicznego, klasyfikacji, wzbogacania i odwadniania. Jej skład chemiczny wpływa nie tylko na trwałość urządzeń, ale także na stabilność procesu technologicznego.
Zapamiętaj na egzamin
Jeżeli w pytaniu pojawia się zwiększone zasolenie wód obiegowych i rurociągi stalowe, najważniejszy skutek to: zwiększenie szybkości korozji rurociągów stalowych.